curatele
mannelijk/vrouwelijk (de)/kyra'telə/
Wat is de betekenis van curatele?
curatele betekent: (juridisch) rechterlijke maatregel waarbij voor iemand een curator wordt aangesteld die de financiële beslissingen neemt voor deze persoon
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (juridisch) rechterlijke maatregel waarbij voor iemand een curator wordt aangesteld die de financiële beslissingen neemt voor deze persoon
- (overdrachtelijk) maatregel waarbij de financiële beslissingen van een organisatie (wegens wanbeleid) voortaan door een andere organistatie worden genomen
Voorbeelden van "curatele" in een zin
- Curatele is bedoeld voor mensen die hun financiële en persoonlijke zaken niet zelf kunnen regelen.
- De gemeente komt onder curatele van het Rijk.
Etymologie
* Leenwoord uit middeleeuws Latijn curatela, vermenging van Latijn cūra ‘curatele’ en tutēla ‘voogdij’.
Uitdrukkingen
- onder curatele stellen — zorgen dat iemand geen rechtshandelingen meer kan en mag uitvoeren
Vertalingen
Engelsguardianship, curatorship
Franscuratelle
DuitsKuratel
Italiaanscuratela
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek