dampkring

mannelijk (de)/ˈdɑmpkrɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een deken van gassen die zich vormt rond een planeet of maan als massa ervan groot genoeg en de temperatuur niet te hoog is
De dampkring van Neptunus bestaat uit waterstof, helium en methaan.
Poollicht kan alleen ontstaan in de dampkring van een planeet met een magnetisch veld.
(pregnant gebruik) de dampkring van de Aarde.
Het resultaat is dat er een teveel aan kooldioxide ontstaat die in de dampkring terechtkomt.
Minder last van de dampkring is leuk, maar helemaal geen last van de dampkring is het einde.
Door verstrooiing van licht in de dampkring kunnen de allerzwakste sterren niet worden waargenomen - ze steken eenvoudigweg niet voldoende af tegen de hemelachtergrond.

DuitsAtmosphäre, Erdatmosphäre