decaloog

mannelijk (de)/deka'lox/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. de tien geboden zoals die in het Oude Testament staan geschreven
    Het joodse geloof, geformuleerd in de Decaloog, verbiedt de afbeeldingscultus en laat niet toe aan God een gezicht te geven. In de synagogen komen geen afbeeldingen voor en de portretten, schilderijen of sculpturen van profeten zoals Mozes worden beschouwd als persoonlijke artistieke uitingen van de makers.

Etymologie

* uit het Latijn

Verwante woorden

decaandecaanfunctiedecadedecadendecadentdecadentedecadentendecadenterdecadenteredecadentiedecadentismedecadentste
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek