dialectiek
vrouwelijk (de)/dijalɛk'tik/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (filosofie) een redeneervorm die door middel van het gebruik van tegenstellingen naar waarheid probeert te zoeken
Etymologie
*afgeleid van het Latijnse dialectica ()
Vertalingen
Engelsdialelectic
Fransdialectique
DuitsDialektik
Spaansdialéctica
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek