dialecticus

mannelijk (de)/ˌdijaˈlɛktiˌkʏs/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die de dialectiek beoefent

Etymologie

*afgeleid van dialectiek

Verwante woorden

dialectdialectatlasdialectatlassendialectavonddialectbenamingdialectcursusdialectcursussendialectendialectgebieddialectgebruikdialectgeografiedialectgrens
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek