dingo

mannelijk (de)/xxxx/

Wat is de betekenis van dingo?

dingo betekent: (roofdieren) een verwilderde hondensoort die vooral voorkomt in Australië en vermoedelijk afstamt van de Indische steppewolf (). Waarschijnlijk is hij zo'n 5000 jaar geleden door mensen als huisdier meegenomen. Hij is echter weer verwilderd en heeft daardoor als exoot een leefwijze ontwikkeld die sterk lijkt op die van wolf

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. roofdieren (roofdieren) een verwilderde hondensoort die vooral voorkomt in Australië en vermoedelijk afstamt van de Indische steppewolf (). Waarschijnlijk is hij zo'n 5000 jaar geleden door mensen als huisdier meegenomen. Hij is echter weer verwilderd en heeft daardoor als exoot een leefwijze ontwikkeld die sterk lijkt op die van wolf

Betekenis en uitleg van dingo

Een dingo is een wilde hond die oorspronkelijk afkomstig is uit Australië. Ze zijn bekend om hun aanpassingsvermogen en vermogen om in verschillende habitats te overleven, van woestijnen tot bossen.

Het woord 'dingo' wordt vaak gebruikt in gesprekken over de fauna van Australië of in discussies over wilde dieren. Dingo's zijn niet alleen fascinerend vanwege hun gedrag, maar ook omdat ze een belangrijke rol spelen in het ecosysteem. De term kan ook metaforisch gebruikt worden om iets dat vrij en ongecontroleerd is te beschrijven.

Voorbeelden

  • Tijdens onze reis door Australië zagen we een dingo in het wild, wat een van de hoogtepunten van onze vakantie was.
  • In de discussie over de bescherming van inheemse diersoorten kwam de dingo ter sprake als een voorbeeld van een soort die in balans moet blijven met het milieu.
  • De dingo wordt vaak afgebeeld in documentaires over de Australische natuur, waar zijn jachttechnieken en sociale gedrag worden belicht.

Woordoorsprong

Het woord 'dingo' komt waarschijnlijk van het Aboriginal woord 'dingu', dat 'hond' betekent. Het is een term die al eeuwenlang in de Australische cultuur wordt gebruikt.

Veelgestelde vragen over dingo

Wat is de betekenis van dingo?

dingo betekent: (roofdieren) een verwilderde hondensoort die vooral voorkomt in Australië en vermoedelijk afstamt van de Indische steppewolf (). Waarschijnlijk is hij zo'n 5000 jaar geleden door mensen als huisdier meegenomen. Hij is echter weer verwilderd en heeft daardoor als exoot een leefwijze ontwikkeld die sterk lijkt op die van wolf

Welk woordgeslacht heeft dingo?

dingo is een mannelijk (de).

Etymologie

* Leenwoord uit het Engels, zie aldaar. In de betekenis van ‘hondachtige’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1869

Vertalingen

Engelsdingo
Fransdingo
DuitsDingo
Italiaansdingo
Portugeesdingo
Japansディンゴ
Poolsdingo
Deensdingo