discant
Wat is de betekenis van discant?
discant betekent: (muziek) (verouderd) de hoogste zangstem (sopraan)
Betekenis
- (muziek) (verouderd) de hoogste zangstem (sopraan)
- (muziekinstrument) het rechtergedeelte van het toetsenbord met de hoge tonen van een toetsinstrument
Voorbeelden van "discant" in een zin
- We spelen quatre-mains, jij neemt de discant .
Betekenis en uitleg van discant
Discant verwijst naar een hoge melodische stem of lijn in de muziek, vaak boven de andere stemmen. Het is een manier om de harmonieën te verrijken met een sprankelende, heldere klank.
Het woord wordt vaak gebruikt in de context van zang en muziekcompositie. Discant kan zowel verwijzen naar een specifieke stem in een koor als naar een muzikale stijl die zich richt op lichtheid en hoogte. In de klassieke muziek is de discant essentieel om een gelaagd en dynamisch geluid te creëren.
Voorbeelden
- De sopraan zong de discant met een prachtige helderheid tijdens het concert.
- In de barokmuziek is de discant vaak verantwoordelijk voor de sprankelende melodieën die de andere stemmen aanvullen.
- De componist voegde een discant toe aan het stuk om het een extra dimensie te geven.
Woordoorsprong
Het woord 'discant' is afgeleid van het Latijnse 'discantus', wat 'zang' of 'melodie' betekent. Het heeft zich door de eeuwen heen ontwikkeld binnen de muzikale terminologie.
Veelgestelde vragen over discant
Wat is de betekenis van discant?
discant betekent: (muziek) (verouderd) de hoogste zangstem (sopraan)
Hoeveel betekenissen heeft discant?
discant heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft discant?
discant is een mannelijk (de).
Wat zijn synoniemen van discant?
Synoniemen van discant zijn: sopraanstem, bovenstem.
Hoe gebruik je discant in een zin?
Voorbeeld: “We spelen quatre-mains, jij neemt de discant .”
Etymologie
* Van het Latijnse "discantus" (separate zang)