disproportie

vrouwelijk (de)/dɪspro'pɔrsi/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. onevenredige verhoudingen
    Directe oorzaken werken alleen binnen proportionele verhoudingen. Disproportie leidt tot een tegengesteld effect.
    'De feiten zijn veel te gruwelijk', las de voorzitter voor uit het arrest. 'Er is een grote disproportie tussen het geweld en de intensiteit van het geestelijk en lichamelijk lijden voor Davey en de onhandelbaarheid van de jongen. De feiten hadden voor Davey onomkeerbare gevolgen.'

Etymologie

* uit het Frans