wanverhouding
vrouwelijk (de)/ˈwɑɱvərˌhɑudɪŋ/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- situatie waarbij twee of meer zaken of personen niet goed in afmeting of kwaliteit bij elkaar passenDe vernietiging van de wereldberoemde Ottomaanse brug van Mostar door de Bosnische Kroaten in 1993 was illegaal. Volgens het Joegoslavië-Tribunaal stond het mogelijke militaire nut in een wanverhouding tot de schade voor burgers.de Telegraaf 29 mei 2013Volgens de bestuursrechter stond de duur van de rechtszaak in een wanverhouding tot de geringe complexiteit van de zaak. De wet voorziet in 1200 euro compensatie per jaar onnodige vertraging plus een vergoeding voor de gemaakte kosten.de Telegraaf 8 november 2012Als bedrijfskundige kijk ik naar de zakelijke kant van het verhaal en daarbij valt mij het volgende op. Over het feit dat hij de borduurwerken voor een paar euro op de kop tikte zegt Scholte: 'De wanverhouding tussen de prijs en de energie die het moet hebben gekost om het te maken, is enorm. Het lijkt mij dat deze wanverhouding, nu hij de werken voor duizenden euro's per stuk te koop aanbiedt, nog steeds aanwezig is, maar dan (hoe toepasselijk) omgedraaid. Volkskrant 2 mei 2016,
Vertalingen
Engelsdisproportion
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek