distinctief
onzijdig (het)/ˌdɪstɪŋkˈtif/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- onderscheidingsteken dat een rang of graad aanduidt
- onderscheidend
- (taalkunde) een betekenisverschil aanduidend
Etymologie
*afgeleid van het Franse distinctif of daarvoor van het Latijnse 'distinctivus'
Vertalingen
Engelsdistinctif
Fransdistinctif
Spaansdistintivo
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek