distinctie

vrouwelijk (de)/dɪs'tɪŋksi/

Wat is de betekenis van distinctie?

distinctie betekent: onderscheiding

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. onderscheiding
  2. beschaafdheid, standing

Betekenis en uitleg van distinctie

Distinctie verwijst naar het maken van een duidelijke scheiding of het benadrukken van verschillen tussen twee of meer zaken. Het gaat erom dat iets zich op een unieke manier onderscheidt van het andere.

Het woord wordt vaak gebruikt in discussies over kwaliteiten, eigenschappen of kenmerken die uniek zijn. Distinctie kan ook betrekking hebben op sociale of culturele verschillen, waarbij het belangrijk is om nuances te herkennen en te waarderen. In een professionele context kan het bijvoorbeeld handig zijn om distinctie te maken tussen verschillende producten of diensten om de unieke waarde ervan te benadrukken.

Voorbeelden

  • De distinctie tussen de verschillende soorten wijn maakte het makkelijker om een geschikte keuze te maken.
  • Zij heeft een bijzonder talent voor het maken van distincties tussen subtiele kleuren in haar schilderijen.
  • In zijn presentatie benadrukte hij de distinctie tussen de theorie en de praktijk in de wetenschap.

Woordoorsprong

Het woord distinctie komt van het Latijnse 'distinctio', wat 'onderscheid' of 'scheiding' betekent.

Veelgestelde vragen over distinctie

Wat is de betekenis van distinctie?

distinctie betekent: onderscheiding

Hoeveel betekenissen heeft distinctie?

distinctie heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.

Welk woordgeslacht heeft distinctie?

distinctie is een vrouwelijk (de).

Wat zijn synoniemen van distinctie?

Synoniemen van distinctie zijn: gedistingeerdheid, onderscheid, onderscheiding, verschil, voornaamheid.

Etymologie

*afgeleid van het Franse distinction of daarvoor van het Latijnse 'distinctio' ()

Vertalingen

Engelsdistinction
Fransdistinction
Spaansdistinción