doekoen

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈdukun/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

(Nederlands-Indië) beoefenaar van de volksgeneeskunde
Saih vluchtte naar een naburig dorp waar de doekoen, de medicijnman, hem oplapte.

Etymologie

*van of dukun

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek