durven
/ˈdʏrvə(n)/
Wat is de betekenis van durven?
durven betekent: (ov) (vaak ~ te) de moed hebben om iets gewaagds te doen
Betekenis
werkwoord
- (ov) (vaak ~ te) de moed hebben om iets gewaagds te doen
- (inerg) moed tonen
- (inerg), Zuidelijk Nederlands een bepaalde, veelal onwenselijke eigenschap vertonen
- De vorm "dorst" is in het noorden goeddeels verdrongen door de regelmatig zwakke vorm "durfde".
- Het voltooid deelwoord komt weinig voor, meestal wordt het vervangen door de onbepaalde wijs van durven gevolgd door een zelfstandig werkwoord.
- Lijdende vormen zijn weinig gebruikelijk.
Voorbeelden van "durven" in een zin
- Ik durf dat niet.
- Durf je daar echt aan te beginnen?
- Daarbij werd niet gedurfd deze vraag goed te beantwoorden.
- Je durft wel, zeg!
- Dat durft weleens te gebeuren.
Etymologie
:: θαρσειν ‘dapper zijn’.
Uitdrukkingen
- Ergens de vingers voor durven opsteken — ergens zeker van weten dat het een eerlijke zaak is
Vertalingen
Engelsdare
Fransoser
Duitswagen, trauen
Spaansosar, atreverse
Italiaansosare
Zweedsvåga
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek