duw

mannelijk (de)/dyu̯/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een zet, een stoot
Hij gaf de auto een harde duw, zodat die weer op de weg kwam.
Tijdens het voetballen kreeg ik een harde duw van mijn tegenstander.

Uitdrukkingen

iemand een duw geven — iemand duwen

Vertalingen

Engelspush, shove

Franspoussée, bourrade

DuitsSchubs, Stoß

Spaansempujón

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek