Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

dyslect

mannelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die veel moeite heeft met het (leren) lezen en spellen
    β€žDe buitenwereld denkt meestal wat er ook op scholen wordt gezegd: dat je in een traag tempo leest en veel spelfouten maakt. Maar de werkelijkheid is veel ingewikkelder en voor iedere dyslect ook anders. Op basis van gesprekken die we met meer dan honderd dyslecten hebben gevoerd, hebben we ook geprobeerd om die verschillende vormen van dyslexie te verbeelden.”
    Ik roep Maurice dan ook op om door te gaan met zijn spellingsvoorstel maar eerst eens te gaan praten met dyslecten. Elke grammaticaregel is te leren maar als je het beeld van een woord niet kunt onthouden heb je een probleem.
    Geen hulp voor dyslect bij eindexamens: Leerlingen die dyslectisch zijn moeten vanaf dit schooljaar zonder hulp van een spellingscontroleprogramma hun eindexamens maken.

Etymologie

* uit het Grieks