eedgenoot

mannelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die zich met een eed heeft verbonden aan anderen; lid van een eedgenootschap
  2. inwoner van Zwitserland
    Italianen en Duitsers vormen de grootste groepen buitenlanders in Zwitserland. Italianen maken zich niet geliefd door voor hetzelfde werk minder geld te vragen dan Zwitsers. Duitsers worden in Zwitserland vaak arrogant gevonden, omdat zij wat directer praten dan de eedgenoten.
    Hier woonde ooit, volgens de mondelinge overlevering (schriftelijk staat er niets vast) 'de vrome boer Willhälm Dällen, de eerste Eedgenoot.