elegant

elegant betekent: een prettige uitstraling hebbend door de subtiele afwerking

/eləˈɣɑnt/

Wat is de betekenis van elegant?

elegant betekent: een prettige uitstraling hebbend door de subtiele afwerking

bijvoeglijk naamwoord

woorden met boekreferenties een prettige uitstraling hebbend door de subtiele afwerking

bijwoord

Zij kan werkelijk zeer elegante bewegingen maken.
Albert mocht hem niet. Misschien omdat hij knap was. Een lange, slanke, elegante vent met een bos golvend donkerbruin haar, een rechte neus en prachtig getekende smalle lippen. En donkerblauwe ogen.
Het gebouw was elegant versierd.

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘bevallig’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1784

Chinees典雅, 优雅, 典雅的

Duitselegant

Engelselegant, refined

eoeleganta

fielegantti

Fransélégant

elκομψός

huelegáns, előkelő

ioeleganta

idapik

Italiaanselegante

Japans優雅

kuشۆخ

Koreaans우아한

Poolselegancki

Portugeeselegante

Russischшикарный, изящный

srelegantno

Spaanschic, elegante

urشائسته