elegant

/eləˈɣɑnt/

Wat is de betekenis van elegant?

elegant betekent: een prettige uitstraling hebbend door de subtiele afwerking

Betekenis

bijvoeglijk naamwoord
  1. woorden met boekreferenties een prettige uitstraling hebbend door de subtiele afwerking
bijwoord
  1. op elegante wijze

Voorbeelden van "elegant" in een zin

  • Zij kan werkelijk zeer elegante bewegingen maken.
  • Albert mocht hem niet. Misschien omdat hij knap was. Een lange, slanke, elegante vent met een bos golvend donkerbruin haar, een rechte neus en prachtig getekende smalle lippen. En donkerblauwe ogen.
  • Het gebouw was elegant versierd.

Betekenis en uitleg van elegant

Het woord 'elegant' beschrijft iets dat met een zekere stijl en verfijning is uitgevoerd. Het kan verwijzen naar kleding, gedrag of zelfs architectuur die een gevoel van schoonheid en eenvoud uitstraalt.

Je gebruikt 'elegant' vaak wanneer je iets of iemand beschrijft dat een bepaalde klasse of charme heeft. Het woord heeft een positieve connotatie en wordt vaak toegepast in mode, kunst en sociale situaties. Iemand kan bijvoorbeeld elegant gekleed zijn voor een speciale gelegenheid, wat een gevoel van respect en aandacht voor detail uitstraalt.

Voorbeelden

  • Haar elegante jurk viel meteen op tijdens het gala.
  • De elegante lijnen van het moderne gebouw maakten het een waar kunstwerk.
  • Hij bewoog zich op een elegante manier door de danszaal, wat de aandacht trok van alle aanwezigen.

Woordoorsprong

Het woord 'elegant' komt van het Latijnse 'elegans', wat 'keurig' of 'keurig gekozen' betekent. Het heeft door de eeuwen heen zijn betekenis behouden en is in verschillende talen opgenomen.

Veelgestelde vragen over elegant

Wat is de betekenis van elegant?

elegant betekent: een prettige uitstraling hebbend door de subtiele afwerking

Hoeveel betekenissen heeft elegant?

elegant heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.

Hoe gebruik je elegant in een zin?

Voorbeeld: “Zij kan werkelijk zeer elegante bewegingen maken.

Etymologie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘bevallig’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1784

Vertalingen

Chinees典雅, 优雅, 典雅的
Duitselegant
Engelselegant, refined
eoeleganta
fielegantti
Fransélégant
elκομψός
huelegáns, előkelő
ioeleganta
idapik
Italiaanselegante
Japans優雅
kuشۆخ
Koreaans우아한
Poolselegancki
Portugeeselegante
Russischшикарный, изящный
srelegantno
Spaanschic, elegante
urشائسته