enquêtering

vrouwelijk (de)/ˌɑŋkɛˈterɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. de keer dat men in het kader van een (wetenschappelijk) onderzoek een steekproef uit een populatie over een bepaald onderwerp bevraagt
  2. de keer dat men één of meer mensen ergens over bevraagt

Etymologie

* afleiding van enquêteren

Verwante woorden

enquêteenquête-uitslagenquêtebureauenquêtebureausenquêtecommissieenquêtecommissiesenquêteerenquêteerdeenquêteerdenenquêteertenquêteformulierenquêteformulieren
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek