entente

vrouwelijk (de)/ɑ̃ˈtɑ̃tə/

Wat is de betekenis van entente?

entente betekent: bondgenootschap

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. bondgenootschap

Betekenis en uitleg van entente

Entente verwijst naar een vriendelijke verstandhouding of samenwerking tussen landen of groepen. Het is een term die vaak gebruikt wordt om een diplomatiek akkoord aan te duiden, waarbij partijen elkaar ondersteunen en gezamenlijk optrekken.

Je kunt het woord 'entente' gebruiken in politieke of diplomatieke contexten, vooral als het gaat om allianties of samenwerkingen die gebaseerd zijn op vertrouwen. Het impliceert een zekere mate van harmonie en wederzijds begrip, wat belangrijk is in internationale betrekkingen. Een entente kan formeel zijn, zoals een verdrag, of meer informeel, gebaseerd op goede relaties.

Voorbeelden

  • De entente tussen de twee buurlanden heeft geleid tot een periode van stabiliteit in de regio.
  • Tijdens de onderhandelingen werd er een entente gesloten die beide partijen ten goede kwam.
  • De entente tussen de verschillende politieke partijen zorgde voor een constructieve dialoog over belangrijke hervormingen.

Woordoorsprong

Het woord 'entente' is afgeleid van het Franse 'entente', wat 'begrip' of 'afspraak' betekent. Het wordt vaak geassocieerd met diplomatiek overleg.

Veelgestelde vragen over entente

Wat is de betekenis van entente?

entente betekent: bondgenootschap

Welk woordgeslacht heeft entente?

entente is een vrouwelijk (de).

Wat zijn synoniemen van entente?

Synoniemen van entente zijn: verdrag, overeenkomst, pact, volkerenverbond, samenwerkingsverdrag.

Etymologie

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘overeenkomst’ voor het eerst aangetroffen in 1865

Vertalingen

Engelsentente