Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

epigenetica

vrouwelijk (de)/ˌepiɣeˈnetiˌka/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het vakgebied binnen de genetica dat de invloed bestudeert van de omkeerbare erfelijke veranderingen in de genexpressie die optreden zonder wijzigingen in de sequentie (volgorde van de basenparen) van het DNA in de celkern
Ik zie mijn genen bij bosjes op slot gaan, een steeds gemankeerder lichaam, en ik vervloek de epigenetica.
Het licht de bijzondere fysieke kwaliteiten van Campenaerts alleen uit. ,,Nu kan hij dat perfect aan, maar een jaar geleden zou dat nog niet het geval zijn geweest”, nuanceert Van Thienen. ,,Zoiets vergt aanpassing. De mechanismes, die na een hoogtestage in gang moeten schieten, gaan dat almaar beter, sneller en efficiënter doen. Hypoxic memory, heet zoiets. Heeft te maken met epigenetica, het aan- en uitzetten van sommige DNA-stukjes.”

* afleiding van genetica

Engelsepigenetics

Fransépigénétique