epilepticus
mannelijk (de)/ˌepiˈlɛptikʏs/
Wat is de betekenis van epilepticus?
epilepticus betekent: (medisch) iemand met een aandoening aan de hersenschors die leidt tot aanvallen waarbij de waarneming of bewegingen ernstig verstoord zijn
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (medisch) iemand met een aandoening aan de hersenschors die leidt tot aanvallen waarbij de waarneming of bewegingen ernstig verstoord zijn
Voorbeelden van "epilepticus" in een zin
- Aan een grote epilepsieaanval kan een korte periode voorafgaan die ‘aura’ heet; de epilepticus heeft een starende blik en een gedeeltelijk verlies van bewustzijn.
Etymologie
*van Latijn "epilepticus"
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek