ervarene

mannelijk (de)/ɛrˈvarənə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

persoon die iets eerder heeft meegemaakt of vaker heeft gedaan
Het ligt besloten in de rol van noviet, bruid, immigrant, kind, dat deze mettertijd verwisseld wordt voor die van ervarene, echtgenote, burger en volwassene.
wat je beleeft, wat je zelf ondervindt
Dat brein vervormt het waargenomene en ervarene volgens eigen wetten, die niet die van de gewone werkelijkheid zijn.
verouderd (verouderd) verbogen vorm van de stellende trap van ervaren
En tussen de reeds ervarene bridgers doen zij dat niet slecht.

*Voltooid deelwoord van ervaren (zelfstandig gebruik van een bijvoeglijk naamwoord)