Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.
esseen
mannelijk (de)/ɛˈsen/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (religie) (geschiedenis) lid van een bepaalde groepering binnen het jodendom van 2de eeuw v.C. tot 1ste eeuw n.C., waarvan de belangrijkste groep woonde in het woestijngebied bij de Dode ZeeDe nazoreeën vormden overigens geen gesloten gemeenschap waartoe alleen gelovigen konden toetreden die niet tot een andere groepering behoorden. Na verloop van tijd voegden zich ook farizeeën en essenen bij hen, zonder de banden met hun eigen groepering te verbreken. Het was dus mogelijk om als farizeeër of esseen tegelijk nazoreeër te zijn.
Etymologie
*terugvorming uit het meervoud essenen
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek