evenwicht

evenwicht betekent: (natuurkunde) toestand waarin het gewicht aan beide zijden van een balans gelijk is

onzijdig (het)/ˈevə(n)ˌwɪxt/

Wat is de betekenis van evenwicht?

evenwicht betekent: (natuurkunde) toestand waarin het gewicht aan beide zijden van een balans gelijk is

zelfstandig naamwoord

natuurkunde (natuurkunde) toestand waarin het gewicht aan beide zijden van een balans gelijk is
bij uitbreding: toestand waarbij verschillende op eenzelfde lichaam werkende krachten elkaar opheffen
toestand van rust of overeenstemming, doordat van verschillende krachten geen de andere te zeer overtreft en er een situatie van rust en kalmte bestaat
psychologie (psychologie) toestand van overeenstemming tussen neigingen en vermogens
scheikunde (scheikunde) toestand waarbij geen verdere omzetting meer plaatsheeft of die in de ene richting gelijk is aan die in de andere

Door toevoeging van dat laatste gewicht kwam de weegschaal weer in evenwicht.
Uiteindelijk stopte de wijzer met heen en weer bewegen en kwam bij de waarde 73,5 A in evenwicht.
Toen stootte hij mij aan met zijn elleboog. Ik verloor bijna mijn evenwicht.
Het politieke krachtenveld was in evenwicht.
Het volk ' 'Als er iets is wat het evenwicht in een land ontwricht, is het wel het woord "dwang", meneer Robles ' Met een stralende lach voegde hij eraan toe: 'Maar op deze manier ontwrichten we nog de lunch van uw zus.

* (=gewicht)

Engelsequilibrium, balance

Franséquilibre

DuitsGleichgewicht

Spaansequilibrio

Italiaansequilibrio

Poolsrównowaga

Zweedsjämvikt

Deensligevægt, balance