evenwicht

onzijdig (het)/ˈevə(n)ˌwɪxt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

natuurkunde (natuurkunde) toestand waarin het gewicht aan beide zijden van een balans gelijk is
Door toevoeging van dat laatste gewicht kwam de weegschaal weer in evenwicht.
bij uitbreding: toestand waarbij verschillende op eenzelfde lichaam werkende krachten elkaar opheffen
Uiteindelijk stopte de wijzer met heen en weer bewegen en kwam bij de waarde 73,5 A in evenwicht.
Toen stootte hij mij aan met zijn elleboog. Ik verloor bijna mijn evenwicht.
toestand van rust of overeenstemming, doordat van verschillende krachten geen de andere te zeer overtreft en er een situatie van rust en kalmte bestaat
Het politieke krachtenveld was in evenwicht.
Het volk ' 'Als er iets is wat het evenwicht in een land ontwricht, is het wel het woord "dwang", meneer Robles ' Met een stralende lach voegde hij eraan toe: 'Maar op deze manier ontwrichten we nog de lunch van uw zus.
psychologie (psychologie) toestand van overeenstemming tussen neigingen en vermogens
Na een roerige periode in zijn leven kwam hij na zijn trouwen eindelijk in evenwicht.
scheikunde (scheikunde) toestand waarbij geen verdere omzetting meer plaatsheeft of die in de ene richting gelijk is aan die in de andere

* (=gewicht)

Engelsequilibrium, balance

Franséquilibre

DuitsGleichgewicht

Spaansequilibrio

Italiaansequilibrio

Poolsrównowaga

Zweedsjämvikt

Deensligevægt, balance