fonetiek
vrouwelijk (de)/ˌfoneˈtik/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (taalkunde) het onderdeel van de taalwetenschap dat zich bezighoudt met de bestudering van alle fysiologische, fysische en perceptieve aspecten van spraakklankenBinnen de fonetiek is het van groot belang een duidelijke schriftelijke weergave voor spraakklanken te hebben.
Etymologie
*afgeleid van foon
Vertalingen
Engelsphonetics
Fransphonétique
DuitsPhonetik
Spaansfonética
Italiaansfonetica
Portugeesfonética
Zweedsfonetik
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek