fototropie
vrouwelijk (de)/ˌfototroˈpi/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (plantkunde) eigenschap van planten dat ze naar het licht toe groeien (of voor wat betreft de wortels: van het licht af)Aan de zonnebloem wordt vaak een fototropie toegeschreven die er niet is: de bloemen zouden permanent op de zon gericht blijven en dat veronderstelt een beweeglijkheid die bijna met het blote oog te volgen zou zijn.
Etymologie
*van "Phototropie", gevormd uit "φωτός" (footós) "licht-" en "τρόπος" "wending"
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek