geestgrond

mannelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. duinzand dat vermengd is met klei en/of veen dat van elders is aangevoerd en erg geschikt is voor de bloembollenteelt.
    Door mars-, veen- en geestgronden bereikt u de Hanzestad Bremen.

Verwante woorden

GeesGeesbrugGeeserraaiGeesinkGeesjeGeesjesGeeskeGeeskesGeessienGeessiensGeessinkgeest
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek