geleiding

vrouwelijk (de)/ɣə'lɛɪdɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. natuurkunde (natuurkunde) het verschijnsel waarbij transport van elektrische lading of warmte plaatsvindt in een materiaal
    Zilver en koper staan bekend om hun goede geleiding van zowel warmte als elektriciteit.

Etymologie

* van geleiden .

Vertalingen

Engelsconduction
Fransconduction
DuitsLeitung
Spaansconductividad, conductibilidad