weerstand

weerstand betekent: een reactie die poogt een bepaalde actie tegen te werken, tegenstand

mannelijk (de)/xxxx/

Wat is de betekenis van weerstand?

weerstand betekent: een reactie die poogt een bepaalde actie tegen te werken, tegenstand

zelfstandig naamwoord

een reactie die poogt een bepaalde actie tegen te werken, tegenstand
natuurkunde, elektrotechniek (natuurkunde) (elektrotechniek) elektrische ~ de tegenstand die een stroom in een stroomgeleider ondervindt; de Wet van Ohm beschrijft het verband tussen spanning, stroom en weerstand
natuurkunde, elektronica, elektrotechniek (natuurkunde) (elektronica) (elektrotechniek) een onderdeel dat wordt toegepast in elektrische en elektronische schakelingen

Bij zijn pogingen het beleid te wijzigen ondervond hij bijzonder veel weerstand.
Ze trokken langzaam hun kleren uit, ze deed niet eens alsof ze weerstand bood, maar toen ze alleen nog haar hemd en onderbroek aanhad, verontschuldigde ze zich en ging naar de badkamer om iets te doen, plassen of een pessarium indoen of wat het ook kon zijn.
De grootheid weerstand (symbool: R) wordt uitgedrukt in "ohm" (symbool: Ω).
De meeste ontladingen vinden in de wolk zelf plaats. Maar soms is het spanningsverschil tussen de wolk en het aardoppervlak te groot en dan slaat de bliksem in. "Bij een ontlading zoeken de deeltjes elkaar op via de weg van de minste weerstand. Dat is de bliksemschicht die wij zien.
Ik heb een nieuw weerstandje van 100 Ω nodig, want het oude is doorgebrand.

Engelsresistance, resistance, resistor

Fransrésistance, résistance, résistance

DuitsWiderstand, Widerstand, Widerstand

Spaansresistencia, resistencia, resistor

Poolsopór, opórnik