weerstand
Wat is de betekenis van weerstand?
weerstand betekent: een reactie die poogt een bepaalde actie tegen te werken, tegenstand
Betekenis
- een reactie die poogt een bepaalde actie tegen te werken, tegenstand
- (natuurkunde) (elektrotechniek) elektrische ~ de tegenstand die een stroom in een stroomgeleider ondervindt; de Wet van Ohm beschrijft het verband tussen spanning, stroom en weerstand
- (natuurkunde) (elektronica) (elektrotechniek) een onderdeel dat wordt toegepast in elektrische en elektronische schakelingen
Voorbeelden van "weerstand" in een zin
- Bij zijn pogingen het beleid te wijzigen ondervond hij bijzonder veel weerstand.
- Ze trokken langzaam hun kleren uit, ze deed niet eens alsof ze weerstand bood, maar toen ze alleen nog haar hemd en onderbroek aanhad, verontschuldigde ze zich en ging naar de badkamer om iets te doen, plassen of een pessarium indoen of wat het ook kon zijn.
- De grootheid weerstand (symbool: R) wordt uitgedrukt in "ohm" (symbool: Ω).
- De meeste ontladingen vinden in de wolk zelf plaats. Maar soms is het spanningsverschil tussen de wolk en het aardoppervlak te groot en dan slaat de bliksem in. "Bij een ontlading zoeken de deeltjes elkaar op via de weg van de minste weerstand. Dat is de bliksemschicht die wij zien.
- Ik heb een nieuw weerstandje van 100 Ω nodig, want het oude is doorgebrand.
Betekenis en uitleg van weerstand
Weerstand is het vermogen om tegen iets in te gaan of zich te verzetten. Het kan zowel fysieke als mentale kracht aanduiden die nodig is om obstakels te overwinnen of om veranderingen te weerstaan.
Het woord wordt vaak gebruikt in situaties waarin mensen of dingen zich verzetten tegen druk, veranderingen of invloeden van buitenaf. Bijvoorbeeld, in de sport kan een atleet weerstand bieden tegen vermoeidheid, terwijl in sociale contexten mensen weerstand kunnen bieden aan groepsdruk. Weerstand heeft soms ook een negatieve connotatie, vooral wanneer het gaat om onwil om veranderingen te accepteren.
Voorbeelden
- De weerstand van de muren hielp om de storm te doorstaan zonder schade.
- Hij voelde een sterke weerstand tegen de nieuwe regels die op zijn werk werden ingevoerd.
- De patiënt toonde opmerkelijke weerstand tijdens de behandeling, wat zijn herstel bevorderde.
Woordoorsprong
Het woord 'weerstand' komt van de samenstelling van 'weer', dat 'tegen' betekent, en 'stand', wat duidt op een positie of plaats.
Veelgestelde vragen over weerstand
Wat is de betekenis van weerstand?
weerstand betekent: een reactie die poogt een bepaalde actie tegen te werken, tegenstand
Hoeveel betekenissen heeft weerstand?
weerstand heeft 3 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft weerstand?
weerstand is een mannelijk (de).
Wat zijn synoniemen van weerstand?
Synoniemen van weerstand zijn: verzet, tegenwerking, oppositie, resistentie.
Hoe gebruik je weerstand in een zin?
Voorbeeld: “Bij zijn pogingen het beleid te wijzigen ondervond hij bijzonder veel weerstand.”