genitief-s
mannelijk/vrouwelijk (de)/ˌɣeniˈtifɛs/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (grammatica) sisklank die in de bezitsvorm aan het eind van een zelfstandig naamwoord wordt toegevoegdAchter namen die eindigen op een sis-klank, gebruikt men in de Nederlandse taal alleen een apostrof, en volgt geen genitief-s.IJsland kent, op een paar oude families als die van Nobelprijswinnaar Halldór Laxness na, geen familienamen. De achternaam van een kind bestaat uit de voornaam van de vader, gevolgd door een genitief-s en "son" bij jongens of "dóttir" bij meisjes.
Etymologie
* , geschreven met een "koppelteken" volgens spellingregel 6.G
Vertalingen
EngelsEnglish possessive
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek