genitief
Wat is de betekenis van genitief?
genitief betekent: (grammatica) een van de acht naamvallen van de Indo-Europese talen die oorspronkelijk een oorzakelijk voorwerp aanduidde, later vooral een bezitsrelatie
Betekenis
- (grammatica) een van de acht naamvallen van de Indo-Europese talen die oorspronkelijk een oorzakelijk voorwerp aanduidde, later vooral een bezitsrelatie
Betekenis en uitleg van genitief
De genitief is een grammaticale vorm die vaak aangeeft tot wie of wat iets behoort. Het is een manier om relaties tussen woorden te tonen, zoals eigendom of herkomst.
In het Nederlands komt de genitief minder vaak voor dan in andere talen, maar je kunt hem nog tegenkomen in uitdrukkingen zoals 'de auto van Jan' die ook als 'Jan's auto' kan worden weergegeven. Het gebruik van de genitief kan soms een formele of poëtische nuance aan een zin geven. Je vindt deze vorm vaak terug in oudere literatuur en in bepaalde dialecten.
Voorbeelden
- Het boek van de leraar ligt op tafel.
- De liefde van een moeder is onvoorwaardelijk.
- De smaak van de soep is heerlijk.
Woordoorsprong
Het woord 'genitief' komt van het Latijnse 'genitivus', wat 'van geboorte' of 'van oorsprong' betekent, en verwijst naar de functie van deze grammaticale vorm.
Veelgestelde vragen over genitief
Wat is de betekenis van genitief?
genitief betekent: (grammatica) een van de acht naamvallen van de Indo-Europese talen die oorspronkelijk een oorzakelijk voorwerp aanduidde, later vooral een bezitsrelatie
Welk woordgeslacht heeft genitief?
genitief is een mannelijk (de).
Wat zijn synoniemen van genitief?
Synoniemen van genitief zijn: tweede naamval.
Etymologie
*van Latijn ("casus") genitīvus "oorsprongsnaamval", leenvertaling van "γενῐκή πτῶσις" (genikḗ ptõsis) "het geslacht aanduidende, algemene naamval"; in de betekenis van ‘tweede naamval’ voor het eerst aangetroffen in 1633