Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

tweede naamval

mannelijk (de)/ˈtwedəˌnamvɑl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. taalkunde, grammatica (taalkunde), (grammatica) buigingsvorm van een naamwoord als dat in een zin een bezitter, oorsprong of hoeveelheid aangeeft
    Men werkte nog met naamvallen. „Hiera sint vilo visko”, wordt ergens in het filmpje gezegd: Hier zijn veel vissen. De -o in visko is de uitgang van de tweede naamval meervoud. Vilo visko is dus letterlijk: veel van vissen.

Etymologie

*(coll), die verwijst naar de plaats van deze naamval op de tweede rij in het tabelletje dat traditioneel gebruikt wordt voor de weergave van het buigingsparadigmaDeze ordening geldt niet voor alle talen. In IJslandse literatuur zet men bijvoorbeeld meestal de accusatief op de tweede regel.

Synoniemen

bezitsvormgenitief

Vertalingen

Engelsgenitive case, genitive
Spaansgenitivo
Italiaanscaso genitivo, genitivo
Russischродительный падеж
Poolsdopełniacz
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek