gesprekspartner
mannelijk (de)/ɣəˈsprɛkspɑrtnər/
Wat is de betekenis van gesprekspartner?
gesprekspartner betekent: een persoon die deelneemt aan een gesprek
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- een persoon die deelneemt aan een gesprek
Voorbeelden van "gesprekspartner" in een zin
- De gesprekspartner was nogal irritant aanwezig.
- "En geloof het of niet, mijn gesprekspartner had zo'n stukje stof bij zich en heeft het meteen aan mij gegeven. Met de stof heb ik over mijn hoofd en nek gewreven. Toch is het niet een reliek dat je geneest, dat is je geloof. De behandeling is aangeslagen omdat ik en al die mensen die voor mij gebeden hebben, rotsvast geloofden dat dat kon."
Veelgestelde vragen over gesprekspartner
Wat is de betekenis van gesprekspartner?
gesprekspartner betekent: een persoon die deelneemt aan een gesprek
Welk woordgeslacht heeft gesprekspartner?
gesprekspartner is een mannelijk (de).
Hoe gebruik je gesprekspartner in een zin?
Voorbeeld: “De gesprekspartner was nogal irritant aanwezig.”
Vertalingen
Engelsinterlocutor
Spaansconversador, interlocutor
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek