gevel

mannelijk (de)/ˈɣeː.vəl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

bouwkunde (bouwkunde) buitenmuur van een gebouw, in het bijzonder die aan de voorkant
Ik liep langs gevels die waren voorzien van kantwerk van marmer.

* In de betekenis van ‘voormuur van gebouw’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1450

Engelsfaçade, gable

Fransfaçade, pignon

DuitsFassade

Spaansfachada