glasharmonica

vrouwelijk (de)/ˈɣlɑshɑrˌmoniˌka/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. muziekinstrument (muziekinstrument) een instrument van gestemde, draaiende glazen schalen dat tot klinken wordt gebracht door wrijving met natte vingers
    Benjamin Franklin is de bedenker van het glasharmonica.

Vertalingen

Engelsglass harmonica
Fransarmonica de verre, harmonica de verre
DuitsGlasharmonika
Spaansarmónica de cristal