grammaticus
mannelijk (de)/ɣrɑˈmatikʏs/
Wat is de betekenis van grammaticus?
grammaticus betekent: iemand die de spraakkunst bestudeert, iemand die schrijft over de wetmatigheden waarmee de uitingen in een taal worden gevormd
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- iemand die de spraakkunst bestudeert, iemand die schrijft over de wetmatigheden waarmee de uitingen in een taal worden gevormd
Voorbeelden van "grammaticus" in een zin
- Mijn proefschrift uit 1990 ging onder andere over Apollonius Dyscolus, mijn ‘oude vriend’, een grammaticus uit de tweede eeuw die als eerste op basis van wetenschappelijke principes taal heeft beschreven.
Veelgestelde vragen over grammaticus
Wat is de betekenis van grammaticus?
grammaticus betekent: iemand die de spraakkunst bestudeert, iemand die schrijft over de wetmatigheden waarmee de uitingen in een taal worden gevormd
Welk woordgeslacht heeft grammaticus?
grammaticus is een mannelijk (de).
Hoe gebruik je grammaticus in een zin?
Voorbeeld: “Mijn proefschrift uit 1990 ging onder andere over Apollonius Dyscolus, mijn ‘oude vriend’, een grammaticus uit de tweede eeuw die als eerste op basis van wetenschappelijke principes taal heeft beschreven.”
Etymologie
*van Latijn "grammaticus"
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek