granaatwerper

mannelijk (de)/ɣraˈnatwɛrpər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. wapen, of deel van een wapen, bestemd voor het lanceren van stuwloze ontploffende projectielen
    Bangerik richt zijn granaatwerper, terwijl Stig koortsachtig zijn ingebeelde magazijn in de rondte leegschiet ...
    De jongeren zijn zwaar bewapend, hebben kalasjnikovs om hun nek, vertelt Waagmeester. "Ik zag zelfs een granaatwerper." In Idil trof hij ook de leider van de Koerdische politieke partij HDP, Selahattin Demirtas. Die reisde gisteren naar Cizre, maar zijn konvooi werd door het Turkse leger tegengehouden.

Vertalingen

Engelsgrenade launcher