gratificatie

vrouwelijk (de)/ˌɣratifiˈka(t)si/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

extraatje bovenop het normale loon bij een feestelijke gelegenheid of als de geleverde prestaties zeer gewaardeerd worden
Omdat de manager haar werk uitstekend deed kreeg zij naast een verhoging van haar pensioenrechten ook een gratificatie.

Etymologie

* van "gratification", in de betekenis van ‘bonus’ voor het eerst aangetroffen in 1669, op te vatten als van gratificeren

Vertalingen

Spaanssuplemento

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek