gronden
/ˈɣrɔndə(n)/
Wat is de betekenis van gronden?
gronden betekent: (scheepvaart), (verouderd) de waterdiepte peilen met een dieplood, en eventueel tevens een monster van de bodem nemen door een vetgemaakte holte in de onderkant van het dieplood
Betekenis
werkwoord
- (scheepvaart), (verouderd) de waterdiepte peilen met een dieplood, en eventueel tevens een monster van de bodem nemen door een vetgemaakte holte in de onderkant van het dieplood
- (economie), (juridisch), (verouderd) het stichten/oprichten van een bedrijf, onderneming of instelling
- (techniek) het schilderen met grondverf
- (techniek), (verouderd) het met een grondschaaf maken van groeven met een vlakke bodem voor houtverbindingen
Voorbeelden van "gronden" in een zin
- Bij het gronden bleef de diepte gelijk maar de kleur van de opgehaalde grond werd steeds lichter.
- Zijn overgrootvader heeft het bedrijf in 1876 gegrond.
- De huisschilder heeft het houtwerk ontvet en hij is nu aan het gronden.
- De timmerman liet ziet zien hoe vroeger het gronden met de grondschaaf werd gedaan.
Etymologie
*: "grond" met de uitgang -en
Vertalingen
Engelsfathom, establish, found
Franssonder, fonder, abreuver
Duitspeilen, gründen, gründieren
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek