habitat

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈhabiˌtɑt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het natuurlijke leefgebied van een organisme
De bergen vormen uiteraard geen deel van de habitat van zeehonden.

* Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘natuurlijk woongebied’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1939

Engelshabitat

DuitsHabitat

Russischсреда обитания

Chinees栖息地, 棲息地

Japans生息地

Turkshabitat