halacha

mannelijk/vrouwelijk (de)/halɑˈxa/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het normatieve, voorschrijvende deel van de mondelinge Tora
één onderdeel uit dit normatieve deel
de hiermee verband houdende jurisprudentie

Etymologie

* Herkomst: Hebreeuws

Vertalingen

EngelsHalacha

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek