heerschappij

vrouwelijk (de)/hersxɑˈpɛi/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

politiek (politiek) geheel der dingen waarover iemands macht zich uitstrekt, waarover hij heerst (bewind uitoefent) en het daarbij horende gezag geniet
De partijen die drie maanden hebben gevochten om de heerschappij in de Somalische hoofdstad, Mogadishu, hebben gisternacht een wapenstilstandsakkoord getekend.Trouw, krant van donderdag 5 maart 1992 (50ste jaargang, nr. 14532), pagina 5, Buitenland, Verder "Bestand Somalië"; gehaald via [https://www.delpher.nl/nl/kranten](geraadpleegd 2021-11-23)
religie (religie) de opperbestuur van god

* Afgeleid van heer en .

Engelsreign

DuitsHerrschaft

Spaansgobierno, mando, potencia