heftang

mannelijk/vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. klauw aan de onderkant van een takel waarmee men zakken of balen kan ophijsen
    Vanaf 515 v. Chr. zijn heftangen en Lewisbeugels gebruikt bij het ophijsen van steenblokken voor de bouw van Griekse tempels, hetgeen te zien is aan de achtergebleven kerven in de stenen.

Synoniemen

klauwhaakduivelsklauw
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek