hen

vrouwelijk (de)/hɛn/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

dierkunde (dierkunde) vrouwtje van hoenderachtige vogels
De hen legt een ei in de ren.

voornaamwoord

taalkunde (taalkunde) persoonlijk voornaamwoord van de derde persoon meervoud in de functie van lijdend voorwerp en na voorzetsels. Voornamelijk gebruikt om te verwijzen naar personen, soms ook naar dieren.
Hij zag hen in de vergaderingsruimte.
Met hen ging hij naar de conferentie.
De sfeer was altijd opgewekt, maar al snel ging iedereen over tot de orde van de dag en vertrok naar zijn of haar kamer om huiswerk te maken en ‘écht’ belangrijke mensen te bellen over de laatste drama’s op school. Wie weet inspireert mijn reis hen om later ook de wereld te verkennen.
taalkunde, lhbt, pregnant (taalkunde) (lhbt) (pregnant) (niet algemeen) persoonlijk voornaamwoord van de derde persoon enkelvoud in de functie van onderwerp en lijdend voorwerp en na voorzetsels. Gebruikt om te kunnen verwijzen naar personen die zich als non-binair identificeren

**Leenvertaling van non-binair (onpersoonlijk) Engels "they", "them".

Engelshen

Franspoule

DuitsHenne

Spaansgallina

Italiaansgallina

Portugeesgalinha

Russischкурица

Turkstavuk

Poolskura

Zweedshöna

Deenshøne