hinde
vrouwelijk (de)/ˈhɪndə/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (evenhoevigen) een vrouwelijk hertDe hinde heeft, in tegenstelling tot het mannetjeshert, geen gewei.
Etymologie
* In de betekenis van ‘wijfje van hert’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 822
Vertalingen
Engelshind, doe
Fransbiche
DuitsHirschkuh, Hinde
Spaanscierva
Italiaanscerva
Portugeescorça
Russischолениха
Japans麀
Turksmaral
Poolssarna
Zweedshind
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek