honing

mannelijk (de)/ˈhonɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

imkerij, voeding (imkerij), (voeding) een zoete stof die door bijen en enkele andere insecten uit bloemennectar wordt gewonnen, waarna deze door o.a. mensen wordt geconsumeerd
Hij at een broodje met honing.

* In de betekenis van ‘stof door bijen uit bloemvocht bereid’ voor het eerst aangetroffen in 901

Een land van melk en honing — Een plek waar het goed en voorspoedig leven is
Iemand honing (of: stroop) om de mond smeren — Tegen iemand aardige dingen zeggen/vleien om iets gedaan te krijgen
Men vangt meer vliegen met honing dan met azijn — Door vriendelijk te zijn bereik je meer bij iemand dan met lelijke woorden
Een geur van hoger honing verdrijft hen uit hun woning — Weggaan of verhuizen vanwege het vooruitzicht op een beter leven elders Toespeling op de dichtregel "Een geur van hooger honing verbitterde de bloemen, Een geur van hooger honing verdreef ons uit de woning.", Martinus Nijhoff (1894-1953), Het lied der dwaze bijen.
Waar werk is, is ook honing. — Werken wordt beloond

Engelshoney

Fransmiel

DuitsHonig

Spaansmiel

Italiaansmiele

Portugeesmel

Russischмёд

Chinees蜂蜜, 蜜

Japans蜂蜜

Koreaans꿀, 밀, 蜜

Arabischعسل

Turksbal

Poolsmiód

Zweedshonung

Deenshonning