hoogte

vrouwelijk (de)/ˈhoxtə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

geologie (geologie) een verheffing van de aardkorst
(algemeen) de mate waarin iets hoog is, niveau, peil, stand
Na een tijdje merkte ik duidelijk aan mijn oren dat we van zeeniveau naar duizend meter hoogte aan het klimmen waren.
De postcodes, de bakstenen, de wel of niet aanwezige rozenstruik, de voetenschraper, de hoogte van een stoepje of het ontbreken ervan was een taal die ik nu ook sprak.
Denver ligt op een hoogte van 1600 meter.
natuurkunde (natuurkunde) door de frequentie bepaalde klank, toonhoogte

*Afgeleid van hoog .

Geen hoogte van iemand/iets [kunnen] krijgen — Iemand niet kunnen doorgronden/iets niet kunnen beoordelen
Iemand in de hoogte steken — Iemand (te veel) prijzen
Op de hoogte zijn [van/met] — Bekend zijn met iets, kennis hebben van iets
Op de hoogte zijn [van] — Kennis hebben van iets
Op de hoogte blijven — Kennis blijven houden door ontwikkelingen en het nieuws te volgen
Op de hoogte houden — Iemand blijvend informeren
Op de hoogte brengen/stellen — Iemand ergens over in kennis stellen, iemand over iets informeren
Tot grote hoogte stijgen — veel bereiken

Engelsaltitude, height, level

Fransaltitude

DuitsHöhe

Spaansaltitud, nivel

Italiaansaltitudine

Portugeesaltitude

Russischвысота

Poolswysokość nad poziomem morza, wysokość

Zweedshöjd

Deenshøjde