huppelen

/ˈhʏpələ(n)/

Betekenis

werkwoord

inerg (inerg) zich met kleine sprongetjes voortbewegen
Er werd gehuppeld en trouwtjegesprongen op het schoolplein.
erga (erga) zich met kleine sprongetjes ergens naartoe bewegen
Vrolijk fluitend huppelde zijn dochtertje naar de deur.
Maar nu eerst: de polka! Voor een grandioze afsluiting van het uur mochten de kinderen in paren van twee naar de overkant van de zaal huppelen onder begeleiding van een vrolijke dans. {{Aut|Sandes, David

*(freqtt) huppen

Engelshop, skip

Franssautiller

Duitshüpfen