ijzerstapelingsziekte

vrouwelijk (de)/ˈɛizərˌtapəlɪŋˌsiktə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. medisch (medisch) erfelijke aandoening waarbij de patiënt te veel ijzer opneemt
    en medicijn tegen maagklachten blijkt positieve effecten te hebben op mensen die lijden aan ijzerstapelingsziekte. Het gebruik ervan leidt ertoe dat deze patiënten minder aderlatingen hoeven te doen om het ijzergehalte in hun bloed omlaag te krijgen, blijkt donderdag uit onderzoek van het Maastricht UMC+.
    Patiënten met ijzerstapelingsziekte kunnen binnenkort ook bloed doneren.