inbreiding

onzijdig (het)'ɪnbrɛɪdɪŋ

Wat is de betekenis van inbreiding?

inbreiding betekent: het bouwen of ontwikkelen van woningen en voorzieningen binnen bestaand bebouwd gebied. Het is de tegenhanger van uitbreiding en richt zich op het benutten van open ruimtes, braakliggende terreinen of het transformeren van bestaande panden (zoals kantoren of scholen) binnen de bebouwde kom.

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het bouwen of ontwikkelen van woningen en voorzieningen binnen bestaand bebouwd gebied. Het is de tegenhanger van uitbreiding en richt zich op het benutten van open ruimtes, braakliggende terreinen of het transformeren van bestaande panden (zoals kantoren of scholen) binnen de bebouwde kom.

Etymologie

afleiding van naamwoord van handeling van inbreiden en met het achtervoegsel -ing